SUPER DUPER LOVE... OR NOT?

Mannen. Wat voor nuttigs kan je erover zeggen? Bladen vol theorieën over dit wezen zouden ons verder moeten helpen om meer van hem te kunnen begrijpen. En nog steeds tast ik in het duister. Ook al zou ik jaren door blijven zoeken, spitten en doen over planeet man, volgens mij zou het niet uitmaken. Ik denk dat je naast al die halve zolen die er rond lopen op deze aardkloot een beetje geluk moeten hebben en net die ene moet treffen die zich kan onderscheiden van al die mannen waar je nooit een ene bal ( wat een woordkeuze ) van hebt begrepen. Maar voor dat je die tegen het fraaie lijf loopt moeten de meeste van ons vrouwen toch een aantal verkeerde exemplaren daten voordat we weten wat we dus vooral niet in een vent zoeken. En ja, ook ik ben zo’n individu. Een wanhopige Charlotte uit SATC zei eens: ’ I’ve been dating since I was sixteen, I’m exhausted, Where is he?! ‘

Op ieder potje past een dekseltje, zeggen ze. Maar als ik naar de koppels in Hollywood kijk zakt de liefdesmoed mij onmiddellijk in de schoenen. Al wisselen zij elkaar daar wel in een heel rap tempo af. Hoe haalt iemand het in zijn of haar beroemde en te mooie hoofd om na een paar maanden te denken van: He, ik vind deze kerel leuk, hij mij dus laten we trouwen! En dan na minder dan een jaar: Ze hebben besloten de handdoek in de ring te gooien. Onoverkomelijke verschillen is opgegeven als reden voor de scheiding. Het enige wat ik dan denk is: Hè?! Waar had je verschillen over dan? Over de inrichting van het huis? Ik denk niet dat die mensen überhaupt hebben begrepen wat ze elkaar voor het altaar beloofd hebben. En over al die scheidende Hollywood koppels gesproken. Ik heb mijn hoop nu gevestigd op het standhouden van het huwelijk van Gwyneth en Martin. Still going strong. Elke keer als er weer een huwelijk strand ben ik een beetje verdrietig. Zo is ‘ echte liefde ‘ toch niet bedoelt? Liefde kan mensen verbitteren, über gelukkig en zo ontzettend verdrietig maken. Zo las ik vandaag een kersverse Elle en belandde op de liefdeslessen pagina. Valerio Zeno ( die rete droge voormalige TMF vj ) verkondigde de volgende les: ‘ Door alles samen te doen, heb je elkaar uiteindelijk niks meer te vertellen. Blijf vooral je eigen leven leiden. En mannen zijn sukkels. ‘ Als een man al zegt dat mannen sukkels zijn,dan is het toch gewoon zo? So guys, you suck. Big time.

Dumpen, gedumpt worden ( en hoe ! ) been there, done that. Het laatste zelfs met zulke mate dat ik een vriendin ermee inspireerde er een liedje over te schrijven. Maar laat ik daar niet over uitweiden. Ik hang mijn vuile was liever niet buiten. Maar ik vind wel dat er een ode gebracht mag worden aan alle meiden die zoveel hebben gepikt van een vent terwijl je eigenlijk al lang had moeten zeggen: Go screw yourself. Nee sorry. Dat zei ik niet. Maar toch wel. Maar ik wilde zeggen: Ik ben veels te goed voor jou. Ik verdien beter. Dus ga weg en laat me met rust. Waarop de volgende stap volgt: het unfrienden op Facebook. Persoonlijk wil ik dat eigenlijk nooit, ben altijd veels te nieuwsgierig wat hij allemaal uitvreet. Maar toch denk ik dat het beter is. Gil, trek een fles open, huil, maar doe het. Kan jij ook weer verder. Of laten we zeggen: het is een stap in de goede richting. Denk aan al die gebroken Hollywood harten, als die hun ex unfrienden worden ze nog steeds geconfronteerd als zij ook maar een blad openslaan. Daarin tegen hebben ze na een x aantal weken natuurlijk weer een ander. Maar wij simpele zielen hebben weer sappig leesvoer voordat we gaan slapen. En voelen onszelf daardoor misschien weer iets beter.

Love u all. ( ja, ook van de jongens! ) xoxo

Joey in de lente

Wij Nederlanders zijn een voorspelbaar volkje. Een paar felle zonnestralen die ons kikkerlandje in schijnen en hup de terrasjes zitten binnen no time tjokvol. Waarvan de helft al zijn slippers heeft aangetrokken. Genieten. Persoonlijk heb ik altijd erg veel moeite met het aanvoelen wanneer ik mijn eerste lente / zomeroutfits tevoorschijn kan halen en dragen denkende: nu kan dit echt prima, voel me hier helemaal top in. Al zittende op mijn bankje voor mijn huisje op de Nachtegaalstraat zie ik de ene korte broek na de andere korte broek voorbij sjezen op fiets. Hippe zonnebril op het witte kaaskoppige hoofd en ja, ik vind het nogal wat zomers voor de eerste paar dagen van de lente. Nog geen maand geleden liepen we allemaal met onze iglojassen over straat en gaven we ons over aan het schaatsplezier. Nederland mag dan niet vakantieland nummer 1 zijn, qua seizoenen komen we aan variatie niet tekort. Al mogen de zomers wel wat minder regenachtig zijn. Maar goed; wanneer kan ik nou overstappen op mijn zomer garderobe? Nu ligt alles nog in een koffer in mijn rommelhok. Ik ben een liefhebber van zwart. En alles wat in die koffer zit is zo kleurrijk… Daar zal ik echt weer even aan moeten wennen. En dan niet te vergeten mijn armen en benen. Om deze bloot te stellen aan de buitenwereld is ook niet mijn favorite. Zijn nogal wit. Geven soort van licht. Toen ik vorige week op school voorzichtig mijn jasje uitdeed om zo in het nogal warme lokaal is even in mijn t-shirt te werk gegaan werd ik hieraan gelijk even herinnerd  door een fijngevoelige klasgenoot: ‘’ Goh, die armen van jou kunnen wel een kleurtje gebruiken! ‘’ . Oh, Really??? Well, thanks. Nee, ik houd het voorlopig nog even bij mij zwarte lange broeken die ik wel mocht het nodig zijn, even opstroop als ik mezelf genietende op een terras laat neerstrijken. Enjoy the spring everyone!

Exit journalistiek

6 oktober  2011

Bij deze zijn jullie allemaal getuige van mijn eerste blog! Nou ja, dat is niet helemaal waar.. Een paar jaar geleden tijdens mijn stage in Zuid-Frankrijk hield ik ook een blog bij. Maar deze was wel rampzalig te noemen aangezien de inhoud hiervan geschreven werd door een toen nog dramatische puber en een onervaren schrijfster. Nu een aantal jaar later, een diploma en een jaar journalistiek verder hoop ik dit beter te kunnen doen. 

Waarover ik ga schrijven? Not sure yet. Life, cultuur, religie, Utrecht, mensen, liefde..? Ik weet sinds ongeveer een paar maanden waar mijn interesses zo ongeveer liggen. Yes people, in het wereldje van de media, de journalisten, evenementen en entertainment, religie, lifestyle, talen ( met name Engels en Frans ) en landen die eindeloze geschiedenis en cultuur bieden. Toch vreemd dan, dat ik afgelopen zomer ben gestopt met de studie journalistiek vol met bizarre opdrachten en ook best veel bizarre studenten…  Hoop dat het allemaal goed met deze luitjes gaat. 

Als vrienden, kennissen en familie aan mij vroegen waarom ik was gestopt had ik nogal moeite met het geven van een echt antwoord: Het was gewoon ietwat zwaar. Gecombineerd met het liever lui dan moe zijn bleek voor Joey fataal. Exit journalistiek. Ramp? Op zich… Maar steeds meer beseffende  dat deze ‘ ramp’ toch echt te overzien is. Ok, afgelopen jaar verliep niet geheel succesvol, so what? Ik hou niet van afhaken en al helemaal niet om weer bij voor af aan te moeten beginnen. Maar het begint er toch echt op te lijken dat dit wel het geval is dus… New year: Bring it on! 

See u next time ;) xoxo